ते रेयुनियन (लघुकथा)

आज कॉलेजच रियुनियन होतं. खूप वर्षांनी सर्व जण भेटणार होते.जो तो आपली मैत्रीण कशी दिसत असेल काय कर असेल.

आपला मित्र कसा दिसत असेल काय करत असेल सर्व जण जवळजवळ पन्नाशीचे तर पन्नास प्लस कोणाला चष्मा तर कोणाला ढेरी कोण गोलघुमट तर कोणी टकलू कोणाची रुपेरी बट तर कोणी डाय लावून केस काळे केलेले.असे सर्व विदूषक भेटणार होते. सर्वांची मुले शिक्षणासाठी कोठे तर कोणाची परदेशात तर कोणाला सून जावई आलेले.

आशा सगळ्यांचा छान गोतावळा जमणार होता. तो ही विचार करत होता ती येईल का

कशी दिसत असेल काय करत असेल.

मुळात सुंदर व हुशार असणारी ती आता नेमकी कशी असेल.एकदा तरी तिला मी माझ्या मनातील प्रेम तिच्या कडे व्यक्त करायला हवे होते. मैत्री तुटेल तिला आवडणार नाही म्हणून मनातील प्रेमाच्या भावना मनात साठवून ठेवल्या होत्या.

तो दिवस उगवला सर्व आवरून एक एक जण ठरल्या जागी येऊ लागले. 

मी ही पोहचलो हाय हॅलो झालं भेटी गाठी चेष्टा मस्करी चालू झाली.कोण कसं दिसतं त्यावर छळणे चालू होते.

माझे मन आणि डोळे मात्र तिला शोधत होते

ती आली शांतपणे हसत पण ते हसणं तिचं पूर्वी सारखं खळखळून हसणं नव्हते. त्या हसण्यामागे‌ अश्रू होते. थोडं दुःख जाणवत होतं.थोडीशी जाड झालेली वाटत होती.

मी जाऊन तिला भेटलो बोलली काय करते विचारले.काहीच नाही रे घर सांभाळते सूनेच ,आई, बायको,व इतर नाती सांभाळते.

मनाला खूप खूप वाईट वाटले.एवढी हुशार

गोल्ड मेडल पण फक्त कर्तव्यात अडकली होती. आता तर मुलं पण शिकायला परदेशी आहेत.नवऱ्याला बिझनेस मुळे वेळ नाही.

आता कधी त्यांच्या सोबत पार्टी तर त्यांच्या सोबत शोभेची बाहुली असते. बोलू थोडंफार मोकळी झाली. तिला समजावलं आता आली आहे तर एन्जॉय कर. तिनेही माझ्या शब्दाला मान देऊन खूप मोकळेपणाने सर्व छान एन्जॉय केलं.निरोप समारंभाच्या वेळी सर्वांनाच भरून आलं. ती ही रडली मला वाईट वाटलं जाता जाता एकच म्हणाली एवढं प्रेम करत होता.तर तेव्हा एका शब्दाने पण का काहीच बोलला नाही.मी ही खूप मनापासून तुझ्यावर प्रेम करत होते. आणि पाठमोरी होवून निघून गेली...

मुक्तछंद काव्या

मेघा...✍🏻✍🏻©️®️