Kavyapushpa.Kavitri-Megha
राणी स्वप्नात माझ्या येशील का
चित्रात रंग ही भरशील का
राणी सत्यात तर नाही भेटली
माझ्या स्वप्नात तू माझ्या जवळी आहेस.
स्वप्नांच्या दुनियेत जगतो आहे.
स्वप्नात तुलाच जवळ करतो आहे.
स्वप्नात तू मला सोडून जाणार तर नाही ना?
माझं स्वप्न भंग करणार नाही ना?
राणी स्वप्नात माझ्या बरोबर
माझी साथ देशील ना
राणी स्वप्नात तू माझी आहेस
माझीच राहणार आहे
तरी अनामिक भीतीला
नाव काय द्यायचे
राणी स्वप्नात माझ्या
तू सोबत असताना
मी भीतीला एवढं
जवळ का करायचे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
उदंड असतील, हे कष्ट सारे
तरी अपयशाचे वारेच हाती आले.
खूप खूप कष्ट करून
तुला सुखाच्या सावलीत आणले होते.
टायफड झाला तेव्हा ही
तुला दिवसरात्र सेवा करून
मरण्याच्या दारातून बाहेर आणले होते.
त्यांतच तुला मानसिक आजाराने
घेरले होते.
त्यातून लहान मुलासारखे समजाऊन
सतत साथ देऊन. त्यातून बाहेर काढले.
कॅन्सर सारख्या शेवटच्या स्टेजच्या
परिस्थिती असताना.
सुध्दा कशाचाही विचार न करता
दिवस रात्र एक करून त्यातून
त्या आजारातून बाहेर काढले होते.
वयाच्या अवघ्या वीस वर्षांपासून
फक्त आणि फक्त तुझ्यासाठीच
जगले
या सर्व परिस्थितीत
कधी तुझी आई, कधी बहीण,
तर कधी खास मैत्रिण झाले.
बायको तर तुझी हक्काची होतेच.
हे सर्व रोल करता करता.
कष्ट करून मुलालाही शिकवलं
त्याला ICWA केलं.
हे सर्व करताना मला किती
त्रास झाला किती कष्ट पडले.
हे फक्त माझ्याच जीवाला माहित.
हृया सर्व परिस्थितीवर
मात करून आता कुठे सुखाचे
क्षण आनंदाचे जगत होते.
तर नियतीला ते मान्य नव्हते.
नियतीने माझ्या नशिबी अपयशाचेच
वारे लिहिले होते.
कोरोनाने एक दिवसांत होत्याच
नव्हतं करून तुम्हाला माझ्या पासून
दूर घेऊन जाऊन.
शेवटी एक दिवसांत अपयश
माझ्या पदरी टाकले.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
राणी मी भूतकाळ उकरून काढत नाही.
मग तुझ्या आठवणीचा
मलाच खूप त्रास होतो.
तुझ्या बद्दल प्रेम आहे
ते तसंच जपून ठेवलं आहे.
तू भेटली नाही तरी
तुझ्या आठवणी जपून ठेवल्या आहेत.
त्या आठवणींवर वर्तमानात जगत आहे.
भविष्य मला माहित नाही.
तू भविष्यात एकदा तरी भेटावी
हिच इच्छा आहे.
भविष्यात झालीच कधी भेट
तर ओळख नक्कीच दाखव.
थकल्या भागल्या माझ्या जीवाला
समजून जरा घे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
मेसेज तर तुला खूप करायचे आहेत.
तुझा नंबर माझ्याकडे नाही.
प्रश्न तर तुला खूप विचारायचे आहेत.
पण विचारू कुठे आणि कसे.
मला ही तुझ्या खूप प्रश्नाची उत्तरे
द्यायची आहेत.
एक मेसेज कर ना
भेट आपली घडव ना
विचारांचा गोंधळ थांब ना
मुक्तछंद काव्या.
मेघा...✍️✍️
तुला किती मेसेज करायचे
राणी सांग ना तुझ्या आठवणीत
अजून किती दिवस जगायचं
तू माझे मेसेज वाचत नाही.
मला रिप्लायपण देत नाही.
किती ग वाट पाहायची.
तुझ्या साठी जीव माझा तळमळतो.
तुझा एक मेसेज साठी
चांदण्या मोजत
रात्र अख्खी जागून काढतो.
मेसेज ट्यून वाजली की
तुझा मेसेज असेल म्हणून
लगेच मोबाईल चेक करतो.
तुझे मेसेज सोडून बाकीचेच
ढिगभर मेसेज असतात.
कधीतरी केलाच मेसेज तर
एक हसरी स्माईल टाकून मोकळी होती.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
आता दिवाळी जवळ आली.
आळस झटकून कामाला सुरुवात
करायला हवी.
घराची स्वच्छता वेळेवर
घडायला हवी.
सामानाची यादी खरेदी
ते वेळेवर घडायला हवं
दिवाळीचा उत्साह पुन्हा वाहायला हवा.
आता दिरंगाई ने का होईना
कोरोनावर बऱ्यापैकी मात करत
बाजारपेठा, हॉटेल्स, माॅल,
नाट्यगृह, सिनेमा थिएटर
उघडले आहेत.
असंच सुरळीत चालू राहावं
असं वाटतं असेल तर
सोशल डिस्टन्स, सॅनिटायझर,
मास, ह्याचा वापर चालूच ठेवणे
हे कळायला हवं.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
तिचं तुझ्यावर प्रेम आहे
तुला हे समजायला हवं होतं.
तू वेळेवर बोलायला हवं होत.
दिरंगाईने का होईना,
तुला ते कळायला हवं होतं.
आता पश्चात्ताप करून काय फायदा
ती आता दुसऱ्याची झाली.
तिच्या जीवनात ती सुखी आहे.
तू आता तिच्या स्वप्नांच्या दुनियेत जग
तुझी मनांची तोरण किती ही बांधली.
तरी ती येणार नाही.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
तुला कोरोना झाला होता.
तुला हॉस्पिटलमध्ये दाखल करून आले.
तू मला न सांगता, मला न भेटता
त्या हॉस्पिटलमध्ये तू शेवटचा
श्वास घेतला.
एकेकाळी त्याच हॉस्पिटलमधून
मरणोत्तर परिस्थितीतून
तुला खणखणीत बरं करून
घेऊन आले होते.
त्या हॉस्पिटलवर माझा
खूपच विश्वास होता.
तेथेच तुझ्या वर काळाने घाला घातला.
त्या हॉस्पिटलच्या आजूबाजूला ही
मी जात नाही.
त्या हॉस्पिटलकडे वळून
ही बघत नाही.
तुझ्या आठवणीचा
मला खूप त्रास होतो रे
म्हणून पुन्हा तेथे जाणे नको
मागे वळून बघणे नको.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
वेडू तू नाही.
ती आपली प्रेमाची जागा
मी सोडून आले.
पुन्हा त्या जागी, जाणं होतं नाही.
त्या जागी जाऊन मागे वळून बघून
मन उगीच आठवणींच्या
हिंदोळ्यावर झुलते.
मग त्रास होतो रे त्या मनाला
वेडू सांग ना का जाऊ त्या जागी
आता मागे वळून का बघू
जेथे फक्त आपल्या प्रेमाच्या
अस्पष्ट खूणा शिल्लक आहेत.
त्या खूणा बघून मनावरची खपली निघून
आठवणींच्या जखमा भळाभळा वाहतात.
त्या निघालेल्या खपलीला
भळाभळा वाहणाऱ्या जखमेला लावायला
तुझ्या प्रेमाचं मलम नाही.
म्हणून वेडू पुन्हा त्या जागी मी जात नाही.
मी आता मागे वळून बघत नाही.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
तिमिराला तमा न कशाची
तिमारातून प्रकाशाकडे
तुझ्या अस्तित्वाचा खूणा शोधाते.
माझ्या कवितेतून गाणी मांडते
तुझ्या प्रकाशाची.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
तुझी वाट पाहत त्या खिडकीत
मी तासन् तास बसायची.
आपल्या अबोल प्रेमाची
ती खिडकीच एकमेव साक्षीदार होती.
तू कधी येणार तू आला की
मग तुझी माझी नजरानजर व्हायची.
तो चंद्र ही आपल्या अबोल प्रेमाला
हळूच हसायचा
शुक्राच्या चांदणीला घेऊन पुढे जायचा.
आपण मात्र खिडकीतून
एकमेकांना बघत बसायचो.
गार वाऱ्याला ते सहन नाही व्हायचे.
तो खट्याळ गार वारा खिडकी
जोरात आपटून निघून जायचा.
आणि आपण दोघं स्वप्न भंगातून
बाहेर यायचो.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
प्रश्न सारे अडवत होतो.
एकच उत्तर हवं होत.
मी तुझ्या वर मनापासून प्रेम केलं.
तू ही माझ्यावर प्रेम करतेस.
मला हे माहित आहे.
तू उत्तर द्यायची का टाळत आहे.
तुझं माझ्यावर प्रेम आहे हे उत्तर द्यायच
तू का टाळत आहेस.
ह्या एकाच उत्तराला जवळ घेत आहे.
तू काही उत्तर देत नाही.
मी माझा प्रश्न विचारायचे सोडत नाही.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
माझी राणी किती ते दुःख करणार
झालं गेलं विसर ग किती
त्रास करून घेणार.
आता नको ग तुझ्या जीवनात दुःख
असेल काही क्षणिक दुःख तर
तुझं ते दुःख माझ्या वाट्याला येऊ दे.
तुझ्या जीवनात आनंदाची
बरसात होऊ दे.
माझ्या बागेतील आनंदाची
फुले तुझ्या अंगणी पडू दे.
सुखाची बरसात तुझ्या जीवनी
होऊ दे.
राणी दुःख सारे विसरून
सुखाचे क्षण वेचून घे राणी.
राणी तुझ्या जिवनी
चाफ्याच्या सुगंध पसरू दे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
माझी राणी किती ते दुःख करणार
झालं गेलं विसर ग किती
त्रास करून घेणार.
आता नको ग तुझ्या जीवनात दुःख
असेल काही क्षणिक दुःख तर
तुझं ते दुःख माझ्या वाट्याला येऊ दे.
तुझ्या जीवनात आनंदाची
बरसात होऊ दे.
माझ्या बागेतील आनंदाची
फुले तुझ्या अंगणी पडू दे.
सुखाची बरसात तुझ्या जीवनी
होऊ दे.
राणी दुःख सारे विसरून
सुखाचे क्षण वेचून घे राणी.
राणी तुझ्या जिवनी
चाफ्याच्या सुगंध पसरू दे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
तुझ्या आठवणी हद्दपार करण
सोप आहे का?
आपली इतक्या वर्षांची सोबत
अशी विसरण सोपं आहे का?
पावलोपावली क्षणोक्षणी तुझी
आठवण येते.
प्रत्येक क्षणात तुझ्याच आठवणी आहेत.
प्रत्येक श्वासात तुझंच नाव आहे.
लोकांना सांगणे सोप आहे.
विसर सर्व मागचं पुढंच पुढे बघ
पण तसं नसतं रे
ज्यांच जळत त्यालाच कळतं.
हि म्हण खरी आहे.
किती जरी विसरू म्हटले तरी
मनातल्या वेशींना मात्र ते मान्य नसत.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
तुझ्या आठवणी हद्दपार करण
सोप आहे का?
आपली इतक्या वर्षांची सोबत
अशी विसरण सोपं आहे का?
पावलोपावली क्षणोक्षणी तुझी
आठवण येते.
प्रत्येक क्षणात तुझ्याच आठवणी आहेत.
प्रत्येक श्वासात तुझंच नाव आहे.
लोकांना सांगणे सोप आहे.
विसर सर्व मागचं पुढंच पुढे बघ
पण तसं नसतं रे
ज्यांच जळत त्यालाच कळतं.
हि म्हण खरी आहे.
किती जरी विसरू म्हटले तरी
मनातल्या वेशींना मात्र ते मान्य नसत.
मेघा...✍️✍️
माझं असं काही शोधू पाहते.
मेघाच्या बरसण्यात
उन्हाच्या कवडशात
रवीच्या किरणात
थंडीच्या हुडहुडीत
तुझ्या शिवाय माझं अस्तित्व
मी शोधू पाहते.
नदीच्या पाण्यात
समुद्राच्या लाटेत
डोंगराच्या कुशीत
कुठे कुठे शोधू पाहते
झाडाच्या पानांत
पक्ष्यांच्या किलबिलाट
बर्फाच्या रांगेत
मी मलाच शोधू पाहते
उन्हाच्या सावलीत
आरशाच्या प्रतिबिंबात
मनाच्या एकांतात
मनाच्या पलटवार
सगळी कडे शोधून झाले.
तुझ्या अस्तित्वाच अवघड
गणित नाही सोडव शकले.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
माझं असं काही शोधू पाहते.
माझं काय अस्तित्व राहिलं.
तुझ्या शिवाय मी अपूर्ण आहे.
मी माझं तुझ्याशिवाय काय शोधणार.
तुला शोधून तू काही सापडणार नाही.
अवघड गणित आता सोडवू पाहतो.
गणित किती ही सोडवून पहिलं
तरी हाती बाकी शून्याच येणार.
तुझ्या शिवाय जीवनाच्या वाटेवर
माझी किंमत ही शून्यच आहे.
शून्यच आहे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
पहाटेच्या साखर झोपत
सखी तू माझ्या स्वप्नी यावे.
तुझे कोमल हात डोक्यावर फिरावे
तुझी लांबसडक बोटे केसांत
माझ्या गुंतवावी.
हलकेच थोपटून गालांवर
ओठ तुझे टेकवावे.
सखे पहाटेच्या गारव्यात
तुझ्या मिठीत मला घ्यावे.
होऊन धुंद तुझ्यात विरून जावे.
धुके हे न विरावे
पहाटेचे स्वप्न न सरावे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
राणी तू पहाटेच्या स्वप्नात आली.
तू धुक्यात न्हालेली
तू धुक्यात गुंडाळलेली.
तू रवी किरणांच्या रंगात रंगलेली.
तू रवीच्या कोवळ्या उन्हात
चमकणारी.
तू साखर झोपत स्वप्नात
येणारी.
धुके विरत जावे
तसे राणी तू स्वप्नातून सरत जाते.
स्वप्नातून तू सरत जाते.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
मी नाविक संसारात तशी तरबेज होते.
आपण दोघे संसाराच्या नावेत
बसून छान नौका वल्हत होतो.
संसार रूपी नौका पार करून
किनाऱ्यावर पोहोचत होतो.
निवांत क्षण किनाऱ्यावर
बसून आनंद लुटायचा होता.
दैवाने तुझा हात माझ्या हातून
सोडून घेतला.
तू माझा हात सोडून
निवांत किनारावर बसला आहे.
आता आपली नौका डगमगते.
एकटीला वल्हे मारता येत नाही.
विचारांच्या पुरात वाहते आहे.
वाट तिला नीट सापडत नाही.
मी किनारा शोधते आहे.
आता एकटीनेच नौका वाहायची आहे.
सत्य एकच आहे.
किनारा लागे पर्यंत एकटीच
नौकेत बसून नौका वाहायची आहे.
मला किनारा लवकरच लागू दे.
मला तुझ्या जवळी लवकर येऊ दे.
नौका घेऊन एकटीलाच प्रवास आता नको आहे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
श्रध्दा असावी पण अंधश्रध्दा नको
श्रध्देने डोकं टेकाव पण अंश्रध्देने
आपटून घेऊ नये
श्रध्देने हात जोडावे पण त्याच हात
अंधश्रद्धेने बळी घेऊन नये
श्रध्देने पुण्य करावे पण अंधश्रद्धेने
पाप करू नये
श्रध्दा अशी ठेवावी की कुठल्याही
परिस्थितीत ती डगमगली नाही पाहिजे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
भलतीच चिंता सतावत आहे.
वेडू बरं झालं तुझी साथ आहे.
आयुष्यभर हाती हात आहे.
माझ्या जखमेला तुझी फुंकर आहे.
आयुष्याच्या एकांत वेडू तूच आहेस.
रात्रीच्या अंधारात तुझाच आधार आहे.
स्वप्नांच्या दुनियेत तूच खास आहेस.
तुझ्याच मुळे जगण्याला अर्थ आहे.
मुक्तछंद काव्या
मेघा...✍️✍️
