आशेचा किरण {अलक कथा}

पक्षी उडतो पंखाच्या जोरावर

ती जगते आशेच्या किरणावर

तो एक दिवस येईल ह्या स्वप्नांच्या

एकाच आशेच्या किरणावर ती जगत होती. प्रेमाचे दिवस संपले होते.

फक्त आणि फक्त समजून घेणार जवळचा मित्र व्हावा एवढीच तिची अपेक्षा होती.

कधीतरी भेटेल मला जाणून तर घेईल.

मला समजून तर घेईल.

तिला आता त्यांचा कडून कसलीच अपेक्षा नव्हती. फक्त एक चांगला मित्र म्हणून

त्यांने तिला साथ द्यावी हिच एक इच्छा होती.

ती त्याला वेड्या सारखी साद घालायची

त्यांच्या साठी कविता करायची.

त्या कवितेतून त्याच कडे आपलं मन व्यक्त करायची. आणि म्हणायची

माझ्या जीवनात जीव असे पर्यंत

साथ सोबत तुझीच सतत राहू दे.

अपेक्षा काहीच नाही  रे वेडू

कापरा आवाज ओळखून घे.

नयनी अश्रूंना समजून घे.

सुखदुःख माझे वाटून घे.

तुझ्या मैत्रीच्या छायेत 

मला थोडीशी जागा दे.

या एकाच आशेच्या किरणावर 

ती जगत होती.

मुक्तछंद काव्या

मेघा...✍️✍️©️®️